.: Menu :.
Strona główna
Słuch
Odbiór mowy
Porozumiewanie się
Niepełnosprawność
Pomoc społeczna
Świadczenia
Przydatne linki
Kontakt
.: Polecamy :.

Najlepsze strony o niepełnosprawnoœci
Allegro - największe aukcje internetowe, najniższe ceny! Kup i sprzedaj!

.: Treść :.

JAK POPRAWNIE POROZUMIEWAĆ SIĘ Z OSOBĄ Z USZKODZONYM SŁUCHEM

Rozmowa z ludźmi normalnie słyszącymi wymaga od osób niesłyszących lub
niedosłyszących dużego wysiłku. Chcą zrozumieć wypowiadane zdania, muszą
one odczytywać poszczególne słowa z ust mówiącego, obserwować jego gestykulację,
mimikę i koncentrować się na wszystkim, co mogłoby stanowić nośnik informacji.
Jeżeli brak słuchu jest wadą wrodzoną lub jeżeli jego utrata nastąpiła
we wczesnym dzieciństwie, to naturalny rozwój mowy nie jest już możliwy.

Niesłyszący z ogromnym trudem musi wypracować zdolność mówienia w sposób niejako
sztuczny i mechaniczny. Wymowa staje się wówczas często trudna do zrozumienia,
gdyż słuch nie jest w stanie kontrolować wypowiadanych dźwięków.
Z kolei osoby niedosłyszące odbierają dźwięki i odgłosy w sposób bardzo ograniczony.
Wprawdzie aparaty słuchowe stanowią dużą pomoc, ale nie mogą całkowicie
zrekompensować niedostatków w przyjmowaniu świata dźwięków. Powszechnie panującą
opinią jest przekonanie, że niedosłyszący słyszy inaczej.
Aby lepiej zrozumieć problem poniżej przedstawiono go w sposób graficzny.

Jeżeli źródło wady słuchu znajduje się w uchu środkowym, to fale dźwiękowe
są źle kierowane. W efekcie słowo SŁUCHAĆ jest postrzegane jako:



Jeżeli uszkodzenie nastąpiło w uchu wewnętrznym to fale dźwiękowe są źle odbierane.
W tym przypadku SŁUCHAĆ jest postrzegane jako:



lub



Niekiedy osoby z uszkodzonym słuchem słyszą z pewnym opóźnieniem czasowym
lub w sposób zniekształcony.

Wszystkie wymienione powyżej aspekty sprawiają, że ludziom z upośledzeniami słuchu
komunikacja werbalna przychodzi z dużym trudem. Bezpośrednio z tym wiąże się
niebezpieczeństwo wyobcowania z życia społeczeństwa, a więc ryzyko samotności.
Liczne badania naukowe wykazały zaś, że samotność wpływa bardzo negatywnie na osoby
niesłyszące oraz niedosłyszące i że może pogłębić stan ich niepełnosprawności.

Niewiele osób słyszących zna język migowy. Rozmawiając z człowiekiem z upośledzeniem
słuchu tym bardziej musimy pamiętać, jak wiele w tej rozmowie zależy od postawy
i zachowania osoby słyszącej.

RADY PRAKTYCZNE DLA OSÓB SŁYSZĄCYCH

1. Aby nie przestraszyć osoby niesłyszącej lub niedosłyszącej, nie zbliżajmy się do niej
w sposób nagły z tyłu.

2. W czasie rozmowy nie podchodźmy do osoby niesłyszącej lub niedoslyszącej zbyt
blisko. Najlepsza jest odległość jednego metra.

3. Rozmawiając z człowiekiem z upośledzeniem słuchu skierujmy ku niemu twarz, aby mógł odczytać z ruchu naszych ust to, co mówimy. Z tego też powodu nie mówmy z papierosem, fajką albo cygarem w ustach i nie trzymajmy ręki w okolicy ust.

4. Starajmy się rozmawiać z osobą niedosłyszącą lub niesłyszącą przy dobrym oświetleniu.
W ten sposób będzie lepiej widziała naszą twarz. Nie należy stawać na tle okna, gdyż
poprzez kontrast sylwetka osoby mówiącej jest wówczas widziana jako ciemniejsza.

5. W czasie rozmowy z osobą niedosłyszacą nie wolno krzyczeć. Dźwięki stają się
wówczas bardzo przenikliwe i wywołują niepożądane wibracje w aparacie słuchowym,
co może doprowadzić do bólu.

6. Głośne otoczenie irytuje niedosłyszącego i utrudnia mu zrozumienie wypowiedzi.
Dlatego rozmawiajmy z taką osobą wyłączmy lub ściszmy maksymalnie radio,
telewizor, magnetofon itp.

7. Jeżeli niedosłyszący ma brać udział w jakiejś dyskusji, to przed rozpoczęciem spotkania
zapoznajmy go z głównym tematem i ewentualną możliwością rozwinięcia dyskusji,
aby mógł w niej aktywnie uczestniczyć.

8. Mówmy spokojnie, nie za szybko i wypowiadajmy się precyzyjnie. Zdania muszą być
krótkie i jednoznaczne, a pytania powinny zawierać zaimki pytające (kto, co, kiedy,
dlaczego, gdzie, ile itp.).

9. Dobrze jest, aby rozmowie towarzyszyły naturalne gesty. Odpowiednia mimika
i gestykulacja pozwolą łatwiej zrozumieć czy domyślić się sensu
naszej wypowiedzi.

10.Bądźmy cierpliwi - w razie niezrozumienia powtórzmy określone zdanie czy słowo.
Trudniejsze dane takie jak adres czy nazwisko można w razie potrzeby napisać na kartce.

11.Jeżeli nie jesteśmy pewni czy niesłyszący rozmówca wszystko dobrze zrozumiał,
poprośmy go o powtórzenie najważniejszych faktów. Jednak nie róbmy tego
zbyt często, aby nasze ciągłe dopytywanie się nie peszyło człowieka
z upośledzeniem słuchu lub nie poniżało go.

12.Nie wolno nam nie doceniać osób niesłyszących lub niedosłyszących. Ze względu
na swą niepełnosprawność mówią oni często monotonnie, niemelodyjnie, wręcz
niezrozumiale. Nie jest to jednak dowód braku inteligencji, lecz tylko
i wyłącznie niemożności kontrolowania własnego głosu.

13.Dbajmy o to, aby niesłyszący lub niedosłyszący brał udział w życiu grupy,
w której się znajduje. On też ma prawo do rozmowy i uśmiechu.

14.Jeżeli w gronie ludzi słyszących, znajduje się osoba z upośledzeniem słuchu,
przerywajmy od czasu do czasu naszą rozmowę i tłumaczmy niepełnosprawnej osobie,
co zostało do tej pory powiedziane. W ten sposób uwalniamy go
od samotności i izolacji.

15.Nie wolno śmiać się z niesłyszącego lub niedosłyszącego, jeżeli źle zrozumiał
wymianę zdań i wypowiedział uwagę zupełnie nie pasującą do całej rozmowy.
Jeżeli już spontanicznie zareagowaliśmy śmiechem na sytuację faktycznie komiczną,
wytłumaczmy od razu niesłyszącemu na czym polega humor całego zdarzenia.

16.Odczytywanie z ruchu ust jest bardzo męczące niż normalne słuchanie. Rozmawiając
z człowiekiem z upośledzeniem słuchu róbmy przerwy, aby mógł odpocząć od ciągłej
koncentracji. Okażmy też wyrozumiałość, jeżeli zdarzy się, że nasz rozmówca jest zbyt
znużony, aby kontynuować konwersację.

17.W przypadku wizyty u lekarza lub konieczności jakiegoś zabiegu należy mówić nie tylko o niesłyszącym lub niedosłyszącym pacjencie, lecz także do niego.

18.Ludzie, którzy utracili słuch na skutek wypadku lub choroby zazwyczaj nie są w stanie rozmawiać z więcej niż jedną osobą naraz. Zmiana partnera rozmowy powinna więc
być wyraźnie zasygnalizowana.

19.Bywa, że pomimo starań nie uda nam się porozumieć z niesłyszącym
lub niedosłyszącym. Nie należy wtedy odbierać tego jako osobistej porażki
i wpadać w zdenerwowanie.

Źródło:
Tematy Nr 5/95

© Copyright by Sunniva 2002
Ostatnia aktualizacja 07.2006r.